The morning before…

Je weet toch, Holtorren. Nu bedoel ik geen zins de fysieke variatie, maar de figuurlijke.. Holtorren. De rusteloosheid en drang om iets te doen, te veranderen of wat dan ook en geen zins meer stil kunnen zitten. Bijna gewoon een “MOET”. Nou, ernstig last van HOLTORREN dus….

Al veelte vroeg wakker, met een bonkende kop ben ik maar opgestaan. Doe het raam open, en zie wat gisteren nog een groen grasveld was, is deze ineens wit door de grondvorst. Ik voelde de nachtvorst gisteren al, toen ik de schuifpui dicht schoof. Ik geloof het geen zins, ik wil het geen zins geloven. Ik wilde eigenlijk gewoon terug naar boven en die dekens over mij heen slaan. 

Maar ja, al opgestaan.. De paniek vloog om mijn oren. Bevroren grassprietjes, bevroren onkruid in mijn tuin. En toen begon de waanzin. Ik begon met ruimen, om ruimte te maken voor de warmte van de verwarming. 

Ik had al eerder bedacht om de boel om te gooien, dit eigenlijk na aanleiding van een droom. Ik droomde dat de Vinster plots voor mijn deur stond. Verlamd en al, schuldig en donker, met gebogen hoofd stond hij daar en schaamt over alles wat hij had beloofd. Ik zat op zijn schoot, gezichten naar elkander gericht, en hij op de bank die op een plek stond waar hij geen zins staat. Kwaad was ik op hem, zijn stem sprak van verontschuldiging en gaf een verklaring van hoe, wat en waarom alles zo heeft plaats gevonden. Maar ik kon er geen zin aan. Ik ben begonnen met slaan, boos en verontwaardigd, ben ik los gegaan. Heb je er ooit aan gedacht hoe het voor mij zou zijn? Dapper heeft hij zich verweerd, tot het tij was gekeerd voor het samenkomen.
Mijn hoop was toentertijd dat als ik mijn bank zou verplaatsen, hij zou komen.. maar goed dromen.

Ze kunnen uitkomen of kunnen zijn bedrog. Welke het ook mocht zijn, mijn besluit toen was dat ik simpelweg te lui was om al die toestanden te ondernemen om van alles te verplaatsen.

Tot nu dus,
De kus van de kou heeft mij nou zo hard gepakt dat ik weinig anders kan dan de boel om gooien. Het kan vriezen, het kan dooien. Hoe dan ook, eer dat het gaat dooien heeft het toch echt eerst gevroren. Holtorren kriebelen in mijn draaikont om dit bonte zooitje om te gooien. Pis en pis link ben ik, ieder en éen dient het te berooien hier in huis. AL scheldend en tierend gooi ik van alles overhoop in mijn leefruimte. Een woeste tornado waait en wervelt door mijn huis. De kalmte is ver te zoeken. 

Ik verzoek jullie, beter je laat mij maar met rust nu.
Ik raak altijd zo uit mijn doen, als ik ga opruimen, schoonmaken en al die andere shit huishoud taken. Ik dien mij echt te waken dat ik niemand aanvlieg. Of een keel door bijt. Ik ben geen schoonmaak meid.  Haat en nijd, bevrijd mij van deze schoonmaakstrijd. Ik pleit ervoor dat mijn mannetjes en meiden weer terug bij mij in dienst komen.. Oh, … goede oude tijd!
Ik heb hier zo’n hekel aan, echter ik kan mij geen zins bedwingen. Ik dien gehoor te geven aan mijn gevoel.. Waanzinnige razernij woedt in mij en in mijn huis. Even is het hier geen zins pluis. Het suist in mijn hoofd, boos omdat…. Owh, waar oh waar de fuck zijn mijn mannetjes? Ik had mannetje hiervoor,… ooit in een lang vergeten verleden. Duidelijk geen zins zoveel vergeten, dus eigenlijk. Waar zijn ze nu? Ik haat opruimen en schoonmaken zo enorm erg vreselijk te erg, aaaarghhh!!! Dit vergt heel veel van mij, en van mijn kind.. Die net binnen loopt en mij eruit vindt zien als een verstrooide waanzinnige professor. Lekker tof, weer.. En ik geef haar een sneer: “SCHEER JE WEG!”
Aldus Professor HOLTOR…




*Het is weer het tijd van het jaar. Gelijk met de seizoenen buiten pas ik binnen mijn woning aan. Zo binnen, zo buiten. Zo boven, zo onder.. ofzo iets dus.. In het voorjaar krijg je weer zo’n schoonmaak. Waardeloos. Echter, ik voel het aan heel mijn aard. Het gaat vanzelf en ik dien er gehoor aan te geven. 
Geef jij er ook gehoor aan? Aan je gevoel om nu naar binnen te keren. De kou komt eraan. Wees er klaar voor, deze gaat door tot best eh lang. Het wordt een koude winter. Ik merkte het al aan de katten. Die komen steeds meer en langer en warmer binnen zitten.. Hoe warmer de plek en verdekt, hoe kouder het gaat worden. Maak je borst maar nat, of doe maar liever nee dat worden ijsplakken met die vrieskou.. 😉  *

Geef een reactie