Syl’s Fraaie Kraai…

Het leven bracht, zomaar onverwacht zo veel verhalen vandaag dat wanneer ik tracht deze allemaal op te schrijven, ik ze allen compleet uit hun kracht haal. Daar waar ik een week terug in panische acute stress zat, wat diende te schrijven, blijven de avonturen en bijzondere gebeurtenissen komen tot zelfs in de nachtelijke uren. Ik dien bij te sturen en te kiezen welke van de mooie bijzondere cadeaus die ik kreeg vandaag ga geven. Het leven geeft mij zoveel pracht presentjes… dat de keuze op zijn zachts geschreven best moeilijk word. Ik heb mij bedacht en ga jullie schrijven het verhaal van Sylvia die ik na een lange tijd tegen kwam tijdens het rondje met het hondje. En daar stond ze….

Vanuit de verte zag ik haar staan, ze kwam mij te gemoed lopen. Open hartig haar lach, vol harten gevuld zei zij gedag. Na wat gelachen te hebben, en uitgebreid informatie te hebben uitgewisseld over de buurtperikelen, werden we afgeleid door de vogels. Zwarte Vogels.. ;-)Geheel voorbereid graaide ze in haar zak, en pakte een koekje en gaf deze aan het zwarte gevleugelde dier. Met veel plezier raapte het beest het voedsel op, en hopte hop hop er mee weg.. Nou, das lekker zeg, dikke pech voor de andere, maar dat veranderde snel toen Syl nog meer te voorschijn haalde..Beide kraaien stalen de show.. “Mooi”, zei ik tegen haar,.. “hoe dat zo beweegt. Ik dien altijd zo te lachen om die beestjes.. “En toen begon ze te vertellen….
Over haar Kraai…

“Ik had ook een kraai, ja echt.. Heel veel jaren terug toen ik hier achter woonde in nog een klein huisje. Althans, een soort van kraai had ik…Als ik naar de winkel liep, hoorde ik hem van ver aan komen vliegen en vloog hij met mij mee. Hij wist dat ik altijd speciaal voor hem een stukje kaas mee nam. Hij kwam dan ook stipt altijd, vaste prik als hij mij hoorde en zag gelijk aanvliegen en vloog hij met mij  mee. Tot op een gegeven moment ik hem aan heb gesproken, en tegen hem zei: ” Ik heb geen idee hoe lang dit nog duurt, maar ik ben verplicht te verhuizen. We zien wel… Het loopt zo als het gaat.  Of zorg je ervoor dat ik snel een ander huisje heb? “
Verstild was ze even, en ik zag het al aan komen wat het leven voor haar in petto had.. Ik kierde het uit:  “Hahahah, ja toch ,.. dat hè?! Dat !!!”

En ze ging verder met vertellen.
“Ik zweer het je, binnen nog geen week kreeg ik een huisje, en kon ik verhuizen. We hebben onze spullen over gebracht, en ik dacht aan hem toen ik op mijn balkon stond. En vanuit de de verte kwam hij aangevlogen, en kwam voor mij tegen over op het dak zitten.  We knikten naar elkaar, we wisten. We hebben elkaar bedankt. 
Dat is de laatste keer dat ik hem zag… “

Oh WOW!!!! Wat hebben wij gelachen samen …
Wat een mooi, mooi MOOI verhaal.  Niets geen verzonnen pracht en praal, een duidelijke gebeurtenis eerlijk en oprecht zo uit het Leven gegrepen, de onbegrepen dynamiek, echter zo duidelijk en helder hoe inderdaad het leven werkt. 
versterkt door Sylvia’s verhaal. 

W-O-W.. tot de WOW!!!!

*Nou is het geen zins de bedoeling dat je een stukje kaas mee brengt en elke kraai of dier maar verwend met iets lekkers. Het gaat hier om de dynamiek die zo tekenend is voor het leven..  Ongedwongen vanuit die verbintenis die Is, die All het Leven samen bind, heeft ze gegeven zonder te nemen maar wel gekregen. Een heel duidelijk voorbeeld van geven is krijgen..  vanuit die energetische samen Zijn beide in ons eentje.. Het leven is feilloos. Cadeaus voor het oprapen. Het enige wat nodig is, is je te verbinden in Liefde met Spirit. Dan gaat All is van Zelf… *

Geef een reactie