SCHIJT WINTERTIJD

 

galsses fire winter

Verschrikkelijk! Ver-schrik-ke-lijk, vind ik het! Officieel is het nu echt voor mijn gevoel het einde van de zomer…. Verschrikkelijk! Het is op geen enkele manier dat ik nu zo vaak buiten heb gezeten in de zon, wel natuurlijk die wandelingen , verplicht met de Mobster, echter die winter! .. Vind er weinig aan. Die kou, de duisternis! Neeee! Bah! Nou ja, ik kan er wel moeilijk en naar over gaan doen, mij er rot bij voelen, de winter komt. Of ik het leuk vind ja of nee, daar zit de winter geen zins mee, en ik heb er voornamelijk mij mee als ik hier moeilijk over blijf doen. Nou, ik dacht: nee, dus… Ik kus je gedag, zomer van mij. Blij en heerlijk van je genoten. Met je mooie zomergoud dat stralend dit grauwe betonnen oerwoud oplichtte. Daaag! Ik zie je snel weer. Xxx!

En voor jou, wintertje lief, heb ik een welkoms woordje klaar. Te saam met wat gluhwijn bij een lekker warm vuur. Om de dagen door te komen, wanneer het koud is en guur. Puur, zal ik weer tot mij in het reine komen, opdat mijn levensvuur brandt tot het einde der dagen, tot in de eeuwigheid… Gegroet winter, ik keer terug naar ‘t innerlijk Licht. Leuk dat je er bent! Alle nachten lang zullen wij ons aan elkaar warmen tot de zomer weer komt in zicht. Wees welkom!

Pfff, horror hoor, hier even. Ik zag het dus vandaag voor het eerst weer vroeg donker worden. Heel naar. En het wordt steeds meer en langer. Bah, jammer. Opstaan in het donker, naar bed gaan, eten, vele dagen, donker, donker en nog meer donker. Hè bah. Geef mij maar het licht.

Ach, en verder gaat het wel hoor. Ik stoor mij er altijd de eerste dag aan. Klok uurtje terug, dan ben ik voor even de tijd kwijt. Alsof dat mogelijk is bij iemand die zonder en buiten de tijd leeft.. Gewoon even van slag, door eh nou ja, eh die aardse tijd dus. Dat is mijn referentie kader, zodat ik weet waar en wanneer ik leef. Hoe laat het is, om het zo maar te schrijven.

Op dit moment dus, de gemaakte overlevering van zomer naar winter.. Tsjaa, mijn referentie kader geeft aan dat het klaar is met de lange dagen van veel zon.( ahum, alsof dat er is, hier in dit lage land… Oh, en is hij er wel,..? Dan sproeien ze er gewoon wel wat chemtrailtjes tussen.. pff)
En, er aan komt de winter… met duisternis en kou. Oh nee, bah, die kou.. gauw weer terug naar binnen. Nou, eh Nu dus, is het weer zover, om terug naar te gaan naar binnen, om te beginnen de reis naar jouw Licht, naar inzicht, wat je hebt verricht de afgelopen maanden, om je te bezinnen als mens zijnde. Fijn dat navelstaren,kijken wat men heeft weten te vergaren, de ware aard ligt in het opladen van jou. Jij en jouw Licht. Opladen en halen, om te kunnen doen stralen jouw inner Licht. Juist nu met zo weinig zicht op wat op ons af komt door al die duisternis en dito verhalen dat via media op ons worden geprojecteerd, dien je te stralen. Juist nu, in deze huidige tijd, is het van belang dat je jouw Licht laat stralen. Met of zonder wintertijd. Stralen is wat je dient te doen. Keihard en helder je inner Licht naar buiten knallen. Dan valt het wellicht nog mee met het duister dat de aarde aan het vergallen is, en ons er in mee wilt trekken, of eigenlijk gewoon gebruiken.. Maar goed,…… eh wintertijd, dus….

vuurlijntje*Het Leven loopt in een ritme,in een cyclus, geheel balancerend. Loop en dans mee op dit ritme, op jouw maat en pas. Zoals het Leven erg naar buiten gericht was in de zomer, gaat het nu weer terug naar binnen. Wij zijn Leven, een deel van het Leven, dus voor ons geld dat ook. Even terug, de balans opnemen. Rustiger aan doen, warm truitje, dekentje ( dekentjes in mijn geval ) Voel wat er is gebeurd bij je, met je.. Voel wat je werkelijk wilt, en dans daarna weer lekker mee, op ‘t ritme van het leven. Leuk! ‘t Grappige is, dat gezien de mens ook een deel van het Leven is, en mede daar door ook het Leven, wij dus ook onderhevig zijn aan het natuurlijke proces van terug keren en weer uit treden. De eeuwige levenscyclus van wedergeboorte en dood gaan. Daar hoef je weinig voor te doen, het gebeurd gewoon. Hoe haastig en snel je ook leeft, van alles voorbij streeft…. Dit gebeurd gewoon, het ligt in je natuur en in jou besloten. Ofschoon er een verwijdering van je natuur heeft plaats gevonden, verwonder je er eens over. Ga er even bij stil staan, en langzaam beetje bij beetje zul je deze voelen, ga je jouw voelen voor wie je in wezen bent.*

firepalce winter[:]

Geef een reactie