Right on track, Henkst’er



Deze is voor jou, mijn Henkster!

Henk heeft mij heel de nacht wakker gehouden.
Geen idee hoe of wat. Dat hij iets van mij wil is mij wel duidelijk, echter Wat?!

Halverwege afgelopen november, kreeg ik even zo tussen en neus en lippen door te lezen dat mijn Henk is overleden. Nu is natuurlijk niemand van iemand,…. maar goed, hij is toch mijn Henkster, hij die ook diep in mijn hart leeft.
Henk was mijn lover, mattie en hufter. De verkering van de Mobster, vanaf het moment dat zij elkaar hebben ontmoet.
Wat heb ik gelachen en gehuild met hem. Ongeremd geneukt, en de boel overal in de fik gestoken. De Neuk erin, in plaats van de beuk erin.. Hij was een van de weinigen waarmee ik de meeste gekke en bizarre woordspelingen mee kon doen en maken. Zo hadden we ook, Fleur op ipv Pleur op! hahaha Weinig snapten deze interactie van ons, waardoor men steeds tussen ons beiden in kwam stoken.. Spoken hebben gejaagd tot men hem heeft verlaagd en hem ontzield heeft. Toch hebben wij door geleefd. Met veel omwegen al volgend de signalen kwamen wij achter de tover en heb ik er voor gezorgd dat dit over ging. De bezwering verbroken.
Er was van het eerste moment Zielliefde, feilloos voelde wij elkaar aan. De jaloezie die dat te weeg bracht heeft een naam, vele namen zelfs, echter geen zins even de moeite waard om te vermelden. Zij  en meer van dat zij, wilden laten zien wie hier de geweldigste was, en dat zij dat allen beter waren en konden. Verleiding kwam de strijd in, en ging over zijn lijk, dus nu uiteindelijk, letterlijk. Dat blijkt maar weer, deze keer. Hartzeer. Nimmer meer zijn idioterieën, zijn ongein, zijn pijn.. De nachtelijke uren van opgestoken vuren en de kuren die wij uithaalden. Eigenlijk voornamelijk hij,…
En nu is hij dood…

Hij genoot enorm van praatje poep. Ja, letterlijk praatje poep. Zeg het woord, en ongehoord gelach zou je hebben gehoord. Met diepe plezier ging hij stuk bij het horen van een scheet. Ik vermeed dit nogal tot dat ik met mijn scheetmachine een grote lange retehard ruft liet. Hij schiet rood aan, verbaasd verblijd keek hij mij aan en genoot vol trots van de grootsheid die hem eindelijk trof dat ik een schiet liet in zijn nabije bestaan. Hij kon het geen zins aan , en tranen van het lachen gingen over zijn wang. Tot hij er achter kwam dat het een machine was, en toen.. ja pas toen was helemaal het hek van de dam. Heel lang hebben we de ene scheet na de andere laten pruttelen en knallen, tot we al lallend van de drank en dope tot onverhoopt, eigenlijk er geen zins echt genoeg van kregen, echter toch stopte..
Ik houd hier zo van..

Zomaar vernam ik plots dat hij de jas aan Maarten had gegeven,.. of hoe dat gezegde ook gaat. Op deze manier staat het geschreven in het bericht dat ik las. Wat was er gebeurd? Zomaar? Hoe dan? En waarom zo verlaat aan mij doorgeven? En geen zins na de daad van overgaan? Pas na de afscheidsbijeenkomst kwam zijn staat van zijn tot mij. Waarom zei niemand wat? En waar ligt hij nu? Hoe cru? Op alle vragen die in vernam en las op wat is gebeurd werd afgekeurd gereageerd en compleet genegeerd? Best weird, dacht ik zo? Nergens was er te lezen wat is gebeurd. Diepe verbijstering alom, niemand getreurd. Ik betreur het, heel het gebeuren. Zeurende zeikerds in de groepsmail, waar veel geschreven gelul te lezen was waarvan sommige heel erg ongepast, maar wat vast en zeker is gebeurd of  hoe hij dit bestaan heeft verlaten, nergens. Ergens weet ik wel wat is gebeurd, dat is waarom Henk  zo aan mij zeurt, en trekt…Sinds het vernemen van zijn dood.
Iets wat liever geen zins bloot wordt gegeven, iets wat men liever heeft dat nooit naar boven mag komen. Dat iemand wat in zijn drinken heeft gegooid. Ooit wellicht komt het wel ter sprake, echter zal dat niemand meer kunnen raken. Daarom was er sprake, dat hij mij in mijn wake hield afgelopen nacht.
De wacht,.. ik bedacht gisteren onder de douche in mijn blinde paniek van wat kon  schrijven dat ik aandacht aan Henk wilde geven. Steeds even kwam en komt hij voorbij, alsof hij mij even nog wat wil laten zien. Misschien ja, wellicht nee.. Echter gezien de idiote synchroniciteit die zo gaat als alles verloopt zo als het hoort, waarin Spirit spreekt zonder 1 woord, echter in rare symboliek en “toevalligheden “dat ik geen zins weinig anders meer kan doen dan minimaal deze noot aan hem toe te schrijven. Hij mag blijven.. En die wijven die hem te lijf zijn gegaan.. die zullen er nog wel voor komen te staan dat ze zich dienen te verantwoorden tegenover het Leven. Die begeven zich in heet water op glad ijs.
Ik heb geen bewijs, maar ik weet wat ik weet.
Met nieuwe maan ga ik er voor staan en snij de koorden los die hem binden. Het was moeilijk hem te vinden de dagen na zijn dood. Diep donker was het vast gebonden als bijna de ene keer dat ik hem zag toe hij ontzield was. Zij wil hem houden in haar macht.. Maar ik schrijf.. Rust zacht mijn Lief..
Ik sta nog immer naast je, en help je verbreken het koord.
Ben je vermoord?
Of ben je ongehoord los gegaan in depri fase en onverstoord weer ff wezen bruin werken… 😉
Geen idee wat staat op je zerk, maar jij behoort tot de sterken, en voor nu laat ik  mijn macht werken voor jou.
Trouw aan de Liefde die is, onvoorwaardelijk. Ook al dacht je misschien nee.. Heel je wezen weet het, en dat is wat je een soort van als laatst ook zei en gaf aan mij.
Zeer laf wat hier is gebeurd. Ik keur het geen zins goed. En het kleine beetje roet wat ik hun eten kan gooien, zal ik zeker doen. Bij deze voor jou, mijn Henkster.
Trouw aan jou. Ik houd van je..

Henk is dood. Leve de Henkster!

* Henk heeft mij veel geleerd door de jaren heen. Zelfs nu hij heen is gegaan, sta ik aan diverse bewustwordingsprocessen en staat hij aan de voet hiervan. Ik kan op dit moment heel moeilijk mij uiten hierin. Ook even geen zin in. Ik heb geen pijn, verdriet of iets… Beetje bij beetje zullen de avonturen en inzichten met Henk komen.. Wat heb ik genoten met en van hem. Soms ook alles behalve dat, wat er ook bij hoort.  Ik weet hij komt goed terecht over een dag of 2. Dan is het voor de boosdoeners berecht.
Ik kan wel schrijven hier tips en trucks of dat wat de bedoeling is uiteindelijk van al dit schrijven was geweest is en wat komt dat hij echter tsjaa.. wat…
Ik hoop dat mocht er iemand dood gaan, dat je alle nabestaande ongeacht of je zijn of haar vriendenkring, kennissen en familie  aardig vind ja of nee, hun ook op tijd en gelijktijdig op de hoogte stelt. Jouw vijanden zijn geen zins die van de overledene. Ik vind het verschrikkelijk dat ik niks heb vernomen hiervan, buiten het contact in de geest die ik met hem heb. Ik heb geen idee waar hij is en ligt nu, begraven of gecremeerd.. Hoe dan ook, vereerd dat ik een stuk met hem mee mocht lopen en spelen. Heel fijn en dankbaar dat ik een deel van mijn leven heb mogen delen met de Henkster. You go, hufter!
Give’m some moon eye!!!

Geef een reactie