KICK OFF

 

… Het was 16 oktober 2014, ergens in de middag. Zoals vaker, liep ik gelijk aan vele andere dagen mijn rondje met het hondje, en nee, geen zins om de kerk… voortmakend. Mijn getreuzel zorgde er weer eens voor dat ik later online zou zijn, op de bellijn waar ik dagelijks te bereiken ben.

Mijmerend over mijn site waar ik al maanden mee aan het sukkelen ben, om te krijgen zoals ik dat Wil, kwam ik de buurvrouw tegen met haar hond Max. Al pratend over mijn werkzaamheden en de paddenstoelen die we tegen kwamen, liep ik verder met haar op.

Ineens stopte ik. En terwijl zij verder liep, riep ik haar terug. Vlug gebarend en wijzend naar de bosjes achter het voetbalveldje. “Check dit dan! Haha, En wat doet dat stoeltje daar?”, vroeg ik aan haar. Daar waar het altijd zo dicht gegroeid was, zag ik zomaar een klein open plekje, met daar verscholen achter de takken en bladeren een kleine oranje strandstoel die zich verdekt opgesteld had tussen het struikgewas. Grappig! Wat doet dat daar dan nu weer? En wie heeft dat daar neergezet, zo onopvallend tussen het struikgewas. Waar je elke pas van ieder en één kon volgen zonder dat ze het in de gaten hebben…?

Mijn buurvrouw keek mij wat vervreemd aan, haalde haar schouders op en liep stug en onvermoeid verder terwijl ik mij verwonderde over het stoeltje dat daar, zomaar plots in het bosje stond..

Het was dat ik mij toen realiseerde, dat de mens zich weinig meer verwonderde, en best wat afgestompt is door de dagelijkse routines en patronen. Door de sleur, de slepende simpelheid van het bestaan, onbegaan met al wat en dat er om hun heen gebeurd. Zo sleurt het zich voort. Ongehoord en ongezien de mooie kleine opmerkelijkheden, bijzondere momentjes of grote en kleine wonderen die het Leven je geeft. Men leeft, buiten het moment en streeft de waanzin en de sleur van alle dag na, voorbij strevend het NU. Overal aanwezig behalve in het Nu, Present zijn in het moment waar je Bent, ook al heb je dit loopje al vele malen gedaan. Steeds staan er weer nieuwe dingen, momenten, op dat zelfde pad, dat het Leven aan je presenteert.

Kleine presentjes die je leven veraangenamen. Kleine wonderen die je laten verwonderen. En of dit nu die bijzondere heksenkring van inktzwammen zijn die we net even ervoor zagen, of een onverklaarbare genezing, in wezen allemaal wonderen om je over te verwonderen.. Dat wat het Leven zo geweldig maakt.

Verwonderend over het vreemd geplaatste oranje stoeltje en de af gestomptheid van mijn buurvrouw liep ik verder naar huis, toen het Leven mij iets presenteerde: een ingeving. Een nog veel groter cadeautje dan dat stoeltje die daar stond. Op grond van mijn zojuist verkregen beleving door mijn goede perceptie en eeuwige verwondering, ontsproot zich uit het oranje stoeltje, een zaadje. De gedachte van Every day wonders. Present.

Presents. Elke dag weer cadeautjes, presentjes, en nog meer kadoooootjes!!! … Klein, groot. Nimmer gedacht, dat ik op deze manier heel praktisch en concreet kadootjes kan uitdelen en presenteren hoe te leven in het Nu, Present Time, Is. ZIJN. Heel fijn deze openbaring, en de gewaarwording van dagelijkse afleveringen van de presentjes uit mijn aller daagse Leven, om te geven en te laten zien en lezen aan ieder en één. Ik overdrijf  geen zins als ik zeg en schrijf dat het Leven Goed is, ook al is het naar en beroerd soms. Voor elke dag is er wel wat bijzonders. Elke dag is het weer Feest. .. Oke, soms is het wel eens een beroerd feestje of gewoon volkomen kut. ..hahaha. Hey, die heb je er nu ook eenmaal tussen zitten. Dat weet je nimmer van te voren.

Voor Nu, ben ik blij te horen deze ingeving van het Leven, Spirit en deze ook gelijk in werking te hebben gezet, gelet mijn enorme treuzel en uitstel gedrag. Best knap voor mijn doen. Erg prettig weer allemaal. Enorm dankbaar voor dit grote gebaar.

Het Leven is GOeD!!!!

 

Geef een reactie