BUITEN BEREIKBAAR

 

violetflameBuitengebruik meldt mijn telefoon wanneer er gebeld wordt met een anoniem nummer. Het is buiten gebruikelijk dat ik dan opneem. Je weet toch, vaak willen ze weer wat verkopen of is het ander ongewenst volk. Toch nam ik voor de verandering eens op, en gelijk weer spijt. Soms ben je zo’n beller liever kwijt dan dat het jou verrijkt. Vandaag dus…. weer. Shit, zo even geen zin in haar. Daar gaan we weer, eenzijdig richting verkeer. Drie kwartier geklaag, gejammer en drukte makerij de de simpele dingen die nu eenmaal zo zijn. Fijn hoor, alsjeblieft dat jij je leven onnodig zwaar maakt, hoef je de mijne geen zins zwaarder te maken… Ach nou ja, tsjaaa…. Ik heb mijn oor als prullenbak ter beschikking gesteld.. … Zucht…

Na uit te zijn gebeld, de held die ik even was ( ja, vind ik ) was ik uit geteld. Heel de avond en nacht heb ik apatisch voor me uit zitten staren, geen zins bij macht om nog maar iets te doen. Gekweld door gedachten en mij afvragend waarom ik nu hier zo levensloos, leeg en KOUD heb. Waarom komt er weinig van mijn geode wil en moed, om hier wat in huis te doen. En die kou, die kou ondragelijk. Ik heb mij amper bewogen. Die vreselijke kou die door mij heen ging tot op het bot. Voelde rot, heel rot! Negentien graden gaf de thermostaat aan, terwijl mijn hoofd voelde alsof je met net natte haren zo midden in de winter de vrieskou naar buiten loopt, en ter plekke heel je hoofd bevriest. Heel de nacht, achter in mijn nek van oor tot oor. Tot dat ik door had, dat het wellicht met het telefoontje te maken kon hebben. Recentelijk had ik haar ook gesproken, waarna ik mij vervolgens zo naar en besmeurd voelde dat ik gelijk als een waanzinnige hier mij, midden in de huiskamer heb bestrooid met zout. Ja, de leefruimte diende ook mee genomen te worden.. Wat voelde ik me toen naar, daarna… Gelukkig had ik dat snel opgelost toen. Wellicht nu ook maar weer doen,… ook al was dit na een halve nacht.. En wat dacht je, zoals verwacht, na het ter hande nemen van mijn bak met zout dat hier standaard op tafel staat, houd de kou in eens op. Ineens stopte het, mijn hand werd warm… funny!? Daarna verder met de andere hand,.. hey, ik voelde deze ook helemaal langzaam aan warm worden. Ben gaan staan en heb arm, nek en oren gedaan. En weg gegaan was het … wat het ook mocht zijn.. Fijn hoor zo’n gesprek. Te gek gewoon, dat na een telefoon gesprek ik nergens geen trek meer in had. Dat is uncool. Met de minuut voelde ik me meer en meer bij trekken,.. en kon rustig vervolgen met waar ik aan het begin van de avond mee was begonnen. Onbegonnen werk dit, op deze maier met kennissen en vrienden praten. Beter ze laten dat. Mij leeg trekken zonder dat ik het in de gaten heb, en hun griezels bij mij droppen. Al geruime tijd dacht ik al dat het gebeurde, betreurde steeds weer haar en haar situatie. Maar een donatie uit Hel, mag je lekker en wel zelf bij je houden. Daaag, daaag, ik ben er klaar mee… Nu, nog eens zien hoe ik die nee ga verkopen. Gore zooi bij me dumpen. Heel de nacht van slag,.. dag dag!

Oke, heel stoer, dit schrijven. Echter onmogelijk dat ik dat over me hart verkrijg. En zwijg er nog even over, tot het moment ik de tussenweg heb gevonden. In de tussen tijd is vanaf heden standaard: Een gesprek met haar, gaat gepaard met een van mijn handen in de zoutbak..

Shitzooi!

ornj1* Je hebt soms van die gesprekken, bah. Echter zijn er redenen dat je ze toch dient te hebben, of gewoon om de ander bij te staan en te ondersteunen. het is geen zins de bedoeling dat het jou opvreet. Om leed te beperken, kan je met zout werken. Zout werkt zo wie zo geweldig om te reinigen, en af te houden van negativiteiten.. Zout is Yeah! Op een moment zoals deze, pak je wat zout, veel zout, doe maar een bak vol en speel tijdens zo’n gesprek ermee af wisselend van je handen.

Zo blijft al dat wat de ander deelt, lekker bij haar, en voel je jou geen zins zo gaar na zo’n gesprek. Daaag! Over en Klaar uit…*

Zout kristal[:]

Geef een reactie