Beetje beu-ige verdriet bui

De dag die duurt maar. Het was nog geen zins begonnen en ik was er al klaar mee. De na weeën van de afgelopen dagen, zijn 
op dit moment plagen in mijn Zijn. Ongekend verdrietig, onmachtig .. je kent het wellicht wel. Van alles willen, voelen echter iets er mee kunnen ho maar. Ik bewaar mijn kruit wel voor een andere keer. Ik smeer hem vandaag gewoon weer lekker onder de deken, aan laat de komende weken  maar gewoon aan mij voorbij varen. 

Vreselijk vind ik het. Overal waar ik loop en wandel de confrontatie met die kut kerst. Een groot pest feest vind ik het. Bij mij zo geen pret.. en zo als ik constateer, bij velen is die ook geheel vertrokken. Vele bokkenpruiken zie ik voorbij komen lopen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Natuurlijk vind ik de essentie wel heel mooi, en die vier ik ook. De terug keer van het licht, echter zonder prachtig en helder uitzicht zie ik er weinig nut van in. Mijn innerlijk Licht is daar gewoon, ofschoon deze even op de waakvlam staat, gaat ik gewoon door ten aller tijde met stralen. Maar in het verhaal waar ik in wandel zeker in de koude gure tijd, wil deze meid simpelweg net als ieder en ander warmte. Dat is iets wat mij voor nu even bevrijd van die enorme lege loze tijd. Ach, tsjaaa… Ik kan willen wat ik wil, in de stilte zit ik immer in mijn eentje. En ween een traan of duizend als ik ergens van die kut kerst liedjes hoor. Ik stoor mij mateloos aan de hypocrisie van dit hele feest. Buiten dat het mijn geboortedag is en geen zins van die pislul, mijn broer, ben ik dat ge-ouwehoer en die liefdescrap ook zo beu. Sneu hoe ieder en een er naar snakt, doch telkens knakt er steeds meer van binnen bij mensen. Ik kan alleen wensen, voor mij.
Ik wens dat hij snel staat aan mijn zij, dat hij en ik Zijn wij, en beide super gelukkig en blij…
Mijn wil geschied..
Dus dat..

Nou, eh weer ernstig stoer hoor dit allemaal. Voorlopig baal ik gewoon even helemaal de pan uit, en de tranen lopen over mijn gezicht. Ik verlang naar mijn Lief. Maar ja, die is eh geen idee op de vlucht voor zijn gevoel voor mij en doet dat in drank, drugs en een hoer. En voorlopig nog geen zins in zicht. Vet stoer…
Gevloerd ben ik, en de pijn is soms groot, maar gelukkig dragelijk door de Liefde die ik ervaar van de grote creatieve Schepper, Spirit. Die zit bij mij, maar ja, soms wil je gewoon iemand aan je zij waar je tegen aan kan liggen of iets.. Gewoon dat.
En wederom nat, nat van de tranen, nat van de pijn,… nat van de lust die ik voel van hem en toch geen zins samen zijn.
Wellicht snel weer….

Pittig altijd deze dagen.

*De donkere dagen voor kerst. Gelukkig is het bijna voorbij, en morgen is het zover dat het tij weer gaat keren. Nog even geduld en ik kan weer spreiden mijn veren. De dagen worden weer langer vanaf morgen, na de dag van midwinter. Ik vind er zo weinig aan heel deze tijd. Deze meid gaat nog even de laatste beetje binnen op orde zetten in mijn huis als ook in mijn lijf-huis. Ik pak mijn licht, om te zorgen voor veel moois in het vooruitzicht en de laatste stukjes inzicht om te verkrijgen helder zicht op de komende tijd die komen gaat… Ik baad mij in mijn inner Licht*

Geef een reactie