A Stray and the Way Spirit communicates met mij..

Nou, het heb ff geduurd, ernstig door geborduurd op die dag die 3 dagen duurde… I have been wasted, wasting my time away, stayed in wasting mode for days and days. Layed all things a side, and hide deep inside in my dark times. And yesterday, wasted in spirit, by spirits and other as such, Spirit took me .. OUT..

Ik ging letterlijk out.
Goed fout, aldus dat.. Echter ik voel mij weer als van ouds. Goed in mijn vel, genoeg te vertellen of te schrijven. Herboren oh Yeah! Ik mag blijven..

Pittige tijden even gehad. Nu is dat altijd wel zo rond die kerstvakantie, met mijn geboortedag, Ja.. DáaaG!, midwinter, terug keer van de Zon, en dan begon ook nog eens een derde nieuwe jaar als die van de kalender. 3 nieuwe jaren altijd voor mij deze tijd. Ik raak dan even de weg kwijt, of geraak ik altijd even bewust misschien wel gewoon van het padje. Euh, watje,.. ik!? Oh fuck, nee.. I went away. Deep down in me.. To see what has been, done and more to get back in my core, like die and start all a new. Beetje navelstaren, vergaren mijn inner wijsheid. De strijd tegenkomend wat is, was en komt.. Hoe blond was ik, pas na gisteren is er vandaag pas een echte nieuwe morgenstond aan de grond van bestaan.

Ik kan het weer aan. Gaan!
Oké, oké, wel heel rustig aan, die black out was wel intens, moeite even vandaag om op mijn benen te staan. Intense upgrade van wie of wat ever….
Ja Spirit, natuurlijk.
Heftige vlagen, golven van sferen en energie daar werd ik gisteren wakker in, achter mijn pc, bedolven onder opvliegers van heet en koud vuur. In het uur van de waarheid panisch van wat er mij overkwam, nam ik al strompelend en waggelend mijn lijf mee naar de wc. Kweenie hoelang ik daar zat, maar had geen idee meer hoe ik eraf kwam, om lang en beroerd op de bank te gaan liggen. Vreselijk. Ik dacht even ik ging het leven laten, maar geen zins echt. Dat dacht ik wel toen mij dit eens eerder was overkomen. Stromen van verschillende energieën swirlden door mij heen, en uit.. Zicht was beperkt, en versterkte mijn persistentie om te willen liggen.. Op de bank, op mijn bank, en om wat ever aan de hand was zijn werk te laten doen..
En toen, en toen…
eenmaal op de bank, hoe daar gekomen geen idee, werd ik mee genomen en was ik weg. Om te ontwaken, brak, mak en koud. Mijn voeten vooral.. Hmnnn?!
Weer even eruit geweest. Leuk zo’n feest. Maar de warmte en stilte, rust die mij wakker kuste gaf mij het gevoel van Goodmorning Sunshine. The earth says Hellow!.. Zooo mooi, in Liefde werd ik wakker. Verbijsterd, verward en herboren.

Wel nu, uit mijn ijzeren toren,… Kan ik weer hier ZIJN. En breng ik een Fijn mooi verhaaltje hoe het is om te ZIJN, in het leven, in verbinding met All, Spirit en hoe deze is als je in die complete Liefde Bent, Éen!!!

Gisteren, tijdens mijn omzwervingen verdwaald in pijn, van het in mijn eentje zijn, en de verdwijning van mijn Lief, die onlangs zijn geboortedag had, weer verbinding en contact gemaakt met Spirit. Nat nog immer de tranen op mijn wangen, het verlangen om bij hem te zijn. Mijn hart, mijn hart.. Apart gescheiden van hij naar wie mijn hart zo uit gaat. 

Het was alweer laat, dat ik op straat liep met het hondje, je weet wel, het dagelijkse rondje enzo. Ik doe hem eh op en neer naar de super ipv de kerk.. Rustig aan sukkelend, mijmerend, denkend, hoe het zo is dat nu na een jaar ik hem nog zo immer mis. Wat is dit ? Hoe zit dit? Afgemat, zat was ik het.. ook zat van eh ja, spirits.. ha.. Afijn, hondje sukkelt achter mij aan, traag trut treuzelend overal snuffelen. Dat is iets wat ze blijkbaar willen doen. Nou ja, tsjaa… ga daar maar weer eens tegen aan staan. De kledij afvalkast dus, die voor de ingang van de super staat. En laat ik nu even kijken omhoog, naar dat ding. Geen idee waarom. En tot mijn stomme verbazing ligt daar een boek.. Een boek!
Zoek je boekje in een hoekje ofzo..
Ik Kijk,.. Paulo Coelho, hmmnn? Bijzonder.. WOW!
Nou, best bijzondere schrijver enzo, voor al bij die spiri peeps..
De titel: “Als een Rivier.. “

Zo HIER!!! en als dat dan geen teken, een signaal is, dan heb ik blijkbaar het al heel mijn leven mis. De symboliek en het weten wat er allemaal aan die titel alleen al op mee stroomt, loopt mijn hart van over. Waardig heb ik hem al koestert mee genomen, tegen mijn hart gedrukt. Ondertussen was het Mobie ( het hondje) ook al gelukt om bij mij te komen, en kon ik peuken halen. Wat een licht daar binnen.. Whoohoo…
Met het dichte boek in mijn handen, verblijd en dankbaar van dit gebaar van Spirit, het Leven. IK dacht laat ik maar even kijken of het boek mij kan verklaren waarom en wat het nu zo is van mijn status quo waar ik in verkeer. Ik liet het boek in mijn handen glijden, bij de zijkant mijn vingers voelend waar ik het boek dien open te slaan, die mij aan gaat geven de handreiking van mijn afdwalende bestaan. En ja,.. pfff.. echt hè!?

Ik opende op bladzijde 143.
“Over het Tempo en de Camino”
Oh ja, dacht ik.. Echt!? Weer dat Spaans ook gewoon,..
weer.
De Vinster (hij waar mijn hart naar toegaat, in woont enzo-ig.. )heeft daar gewoond en wil graag daar naar terug. Vlug, weer dicht gedaan, om weer open te slaan.
Al lopend als op mijn camino heb ik dat verhaaltje gelezen.. Niets nieuws op zich, de diepere symboliek en de metafoor. Ik had dat al een tijdje door, echter vanochtend wakker wordend in de omarming van Liefde, Spirit. Voelde ik het, nog dieper.. en ik begreep het, en voelde het..
Hij, ik…

Ik Ben hier om Samen Spelen, Samen Delen met velen,
echter
Ik Ben en Blijf in mijn eentje die mijn pad loopt.
Mijn tijd, mijn tempo. Soms pakt iemand die pas op, een maatje in de maat in het zelfde ritme, echter veel al is het gewoon in mijn EENTJE.
Zoals ieder en éen..
En dat is goed, zoals het is.

Ik Ben Éen deel van het Geheel.


Onze Caminos komen ook wel weer samen.
Als een rivier.

Ken je dat,…
Het gevoel van midden in het geheel te staan…?
Zoooo Klein, en toch Zooo GROOT in die stilte van de Tijd, Gewoon ZIJN.
1 met All,

MACHTIG.

Geef een reactie