1 dag is 3

En dan was er ineens de dag die 3 dagen duurde. Dat zijn dingen hier die af en toe zomaar spontaan gebeuren. Eigenlijk telt vandaag ook geen zins mee, terwijl ik midden in de na weeën  zit. Moe, beetje leeg als in mijn eentje, ff bij komen, en eh in een nog steeds in de opruimrommel plus een lege bar die ik geen eens heb. Vreselijk! Alhoewel, eh die big shopper vol flessen die is allang weg gegooid, dus zo’n zooi is het ook geen zins meer.

Deze keer begon spontaan op de zondag. Zaterdagnacht toch wel blij dat ik ondanks mijn graag willen in avondje punkrock, thuis ben gebleven. Echt hè!? Wat later dan zeven uur begon het te sneeuwen. Pfff, ik had al dat vermoeden, en het is erg prettig als dat bevestigd word.
Kort daarna lekker met choco en kind op de bank warm film kijken en keet trappen. Totdat zoals bijna altijd weer de bank mijn lappenmand werd.
Nog in de kreukels, mijn ogen net open gesperd, kreeg in bui van sms-berichten om 10 in de ochtend. Arie. Waar hier de kroegen zijn?Hahaha,je maakt grapje op zondag ochtend in Cape Helle.

Allemaal leuk en wel, er is überhaupt weinig, eh gewoon geen iets leukigs aan kroeg hier. Voor plezier dien je echt ergens anders te zijn. En winkels ook hier dicht, dus eindigde het bericht dat hij hier warme choco met kwam doen. Het was een kleine verzoening, soort van. Ik ken Arie al bijna 30 jaar, en hij aldaar onlangs hier is komen wonen noodgedwongen, begonnen onze wegen weer te kruizen.  Het is voor het eerst dat hij hier in huis kwam, en had geen idee dat de tijd hem erg in had gehaald en overleden spoken waakten en spraken door hem. Soms herkend e ik geen zins stem. Hij zwemt zonder bandjes in zijn eigen Zijn. Vele jaren pijn, en weglopen van zijn ware Zijn. Een zondag wat in de middag gezellig begon, werd een sessie van processen die uiteindelijk dus 3 dagen in beslag nam. Tot maandag nacht, in Liefde bij gestaan tot de bleek dat elke traan hij ver uit zijn bestaan wilde houden. Er was een doorbraak, maar het is geen zins mijn taak om te wroeten in plekken die hij zelf geen zins onder ogen wilt komen, en liever verbloemd met zijn eigen dromen om zich  Zelf mooi en goed over te laten komen. Liefde van de schepper heeft hem geraakt. En waakt over hem en zijn ontwaakte vlam.
Er kwam op een gegeven moment maar geen einde aan, waar ik toen maar ben opgestaan om er een eind aan te breien. Waar ik eindelijk zelf toen tot mijn rust kon gaan.

Klaarblijkelijk stond ik weer eens volop AAN die dagen. Vanaf zondag was het een komen en gaan van mensen die even om ondersteuning vroegen en of ik even wilde bij staan. Best intens. Elk mens  heeft recht op dit bestaan en op de Liefde van All dat is, de creatieve Schepper. 

Ik heb er weinig op ingeleverd, behalve even het stukje dat het hier heeft stil gestaan. Ach, dat doet die tijd hier toch wel. 
Gisteren, uiteindelijk snel de laatste verhalen en handelingen in deze intense sessie gedaan, en toen kwam het erop aan dat ik mij even goed diende te gronden. Hun wonden zijn geen zins mijn wonden, ook al stonden ze hier en daar toch per ongeluk op mijn lijf. Ik blijf Ik. 
Op zulke momenten laat ik het over aan Spirit , als ook geheel en altijd tijdens deze sessie. Zodra voorbij, dan laat ik mij even vrij om te aarden in Zijn bestaan, opgaand in de Liefde die Is, waar wij allen uit bestaan. 

Aandacht geven ga ik nu even aan mij, en mijn huis. Deze is nog immer in de rommel. Wellicht  trommel ik mijn maatje op, even checken of hij mij wil bij staan. Ik betwijfel het. 
Met de tijd van het jaar, die gepaard gaat met die vreselijke “feest”dagen, blijf ik maar af vragen wanneer wij nu eens zelf in onze eigen kracht stappen, op lappen onze inner kind en kleine sprint nemen met Spirit.
Liefde,…
de grootse hoogste intelligentste BewustZijn, 
Die IS

*
Het word tijd dat de mens zich realiseert dat de enige die hun kan helpen dat zij dit Zelf zijn. Ik kan weinig aan jouw pijn doen, nog helen. Velen denken dat als ik naar een healer of iets gaat, hij dit op gaat lossen. Nou, vergeet het maar. Ik kan je bij staan, ondersteunen, support echter ik kan je geen zins helpen. Dat kan alleen jij. Jij dient die wond en trauma aan te gaan. Ik ga naast je staan en geef je de gereedschappen, of een handje. Standje opstand kan ik behalve dan je Lief hebben, in Spirit, in Liefde alleen maar aan zien en aanhoren. Het is uiteindelijk jij Zelf die zich er aan stoort en jouw Zelf saboteert. 
Er is weinig verkeerds aan, echter verlang geen zins van een ander dat hij of zij hier iets aan kan doen. Ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en helen. *

Geef een reactie